Efendim...
Şiirimsi

Efendim...

       

EFENDİM...

Âcizim, gâfilim, bîçâreyim Efendim
Bir nazar et ne olur yıkılsın şu bendim.

Rûhum kıvranıyor zûlmün elinde her ân
Paramparça kalbime âh./ yok mudur dermân ?

Yanıyor kalbim kor gibi, rûhum yanıyor 
Bilmiyen bilmiyor, bunu oyun sanıyor.

Fırtınalar kopuyor içimde Efendim./
Haykırsam da feryâdımı duymuyor kendim.

Fâni heves içim; firâk ve acı dolu
Hâkka giden yolu kaplamış küfrün kolu.

Ne yapsam ne etsem yenilen yine benim
Me'yûsâne ağlıyor, sızlıyor her yerim.

Hep şiddetli fırtına imânıma darbe
Mecbûrum sanki yenileceğim bir harbe.

Böyle yeis içinde yuvarlanıp gitmek
Biliyorum yakışmıyor böyle pes etmek.

Lâkin kalkmıyor rûhum şahlanıp da şöyle;
Ben Allâh'ın kuluyum buyur mâdem öyle:

Saldır bütün hızınla ben burdayım işte
GĞelir hakkından senin bir kükreyişte.

Yeter beni aldattığın, ettiğin yeter./
Bismillâh u Yâ Cebbâr Yâ Allâh u Ekber./

Bütün işin vesvese; evhâm, kaygı vermek
Çok zor değil Vallâhi seni yere sermek.

Senin o vesvesen hilelerin vız gelir
Kanmam artık sözüne hırsından öl, delir./

İmânıma ilişmek ne haddine senin
Gücün yeter mi Rabbimin kuluna hemin.

Himmet et Sultânım./ n'olur, çâreler sende
Canım sana kurban olsun, ben sana bende.

Şu ıssız çöllerde yanan yüreklere su
Bir mânevi şerbet kurtuluşsun doğrusu.

Hakk yolunda yüce-ulu kervan peşinde
Yanıyor insanlar kavrulmuş ateşinde.

Gâfiller uyanıyor irşâdın, ilminle
Âleme ibretsin; cömertliğin, hilminle.

Âlem-i İslâmın kalmamış mânâ, özü
Bu dâvâ ki olmuş dâvâların öksüzü.

Şu öksüz dâvâya omuz verdin Sultânım./
Fedâ olsun yoluna bu canım bu kanım.

Teker dönmede artık; durmaz, durmayacak
Hakkın nûru bâkidir, fenâ bulmayacak...

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500